❤ เกิดอาการ
ตุลาคม 28, 2009
เกิดอาการ “ติด” เข้าให้แล้ว
จะได้กลับทับแก้วแล้ว
ยังไม่อยากกลับ
เพราะ “เพิ่งจะ” รู้สึกว่าไม่มีที่ไหนสุขใจเท่าบ้านเรา ^^
แต่ก่อนอยากจะหนีไปให้ไกล
ไม่อยากอยู่บ้าน
ถึงแม้คนที่เรารักจะอยากให้เรากลับก็ตาม
ดีใจ,,
วันนี้ที่รู้ตัวก่อนทุกอย่างจะสายไป
รักบ้าน รักพ่อ แม่ น้อง หมา น้า พี่ หลาน
((ทำไมหมามาก่อนน้า พี่ หลานวะ –a))
ไม่มีอะไรสุขใจ
เท่ากับได้อยู่ใน “ที่” ที่เป็นของเรา
มีคนรักเรา เข้าใจเรา ตามใจเรามากไปกว่า “บ้าน” ของเรา
ปล, ไม่ใช่อะไรหรอก ที่ไม่อยากกลับน่ะ
ตอนนี้ลูกของลูลู่ ((ขนมชั้น-ไม่มีใครเรียก)) กำลังน่ารักเลย
บู้บี้ – พ่อตั้ง
บูบู้ – ตั้งเอง เหมือนกับลูลู่ไง ^^
บุบบิบ – หมาในถั่วงอกและหัวไฟ ตัวเล็กสุด
บ.หมดเลย —
ไอ้แบล็กด้วย – เดี๋ยวมันน้อยใจ :’]
